Oznaczenia
Europejski system ochrony
produktów regionalnych i tradycyjnych
Oznaczenia
W Polsce mamy już 37 produktów
z oznaczeniami ChNP, ChOG oraz GTS
Oznaczenia
Produkty z oznaczeniami ChNP, ChOG oraz GTS
to nasz prawdziwy powód do dumy!

Produkty

Wybierz znak:
Ser koryciński swojski
Ser koryciński swojski
region: podlaskie
Znak ChOG
Ser koryciński swojski to ser dojrzewający, wyrabiany z niepasteryzowanego, pełnego mleka krowiego z dodatkiem podpuszczki oraz soli kuchennej. Ma kształt spłaszczonej kuli o średnicy do 30 cm. Wielkość sera zależy od ilości masy serowej włożonej do cedzaka (od 2,5 kg do 5 kg) i okresu dojrzewania. Ser koryciński ma specyficzny wygląd, z charakterystycznymi karbowaniami na powierzchni. Pochodzą one od cedzaków w których osącza się masę. Ser powinien być wilgotny i elastyczny z licznymi, równomiernie rozłożonymi drobnymi oczkami różnej wielkości i kształtu. Poszczególne sery różnią się od siebie okresem leżakowania. Ten, który dojrzewa od 2-4 dni określany jest mianem „świeży”. Na zewnątrz i w przekroju ma barwę kremową, wewnątrz jest bardzo wilgotny – możliwy jest nawet niewielki odciek serwatki. Jest miękki i łatwo go pokroić, a jego miąższ jest jednolity w całej masie, elastyczny, o charakterystycznej elastycznej konsystencji. W smaku świeży ser koryciński jest łagodny, delikatnie kwaskowaty i o wyraźnie maślanym zapachu. Ser leżakowany od 5 do 14 dni zmienia barwę na słomkowo-żółtawą, jest bardziej suchy, nieco twardszy na powierzchni i mniej elastyczny wewnątrz. Oczka w przekroju stają się nieco większe, a smak ewoluuje w kierunku pikantnego. Pojawiają się nutki orzechowe. Ser koryciński swojski dojrzały leżakuje nawet do kilku miesięcy, choć nie ma w zasadzie górnej granicy. Staje się mocniej żółty, a jego zewnętrzna powierzchnia robi się dużo twardsza. Taki ser jest znacznie bardziej słony – zwłaszcza na zewnątrz, dominuje w nim też zapach podsuszonego sera.
Śliwka szydłowska
Śliwka szydłowska
region: świętokrzyskie
Znak ChOG
Pochodzące z gminy Szydłów śliwki szydłowskie to owoce z pestką lub bez, które poddano procesowi jednoczesnego suszenia i wędzenia dymem oraz gorącym powietrzem. Do produkcji śliwki szydłowskiej wykorzystuje się jedynie dojrzałe, zdrowe owoce różnych odmian śliwy domowej (np. tradycyjne Damachy). Śliwka szydłowska charakteryzuje się jednolitą, elastyczną konsystencją miąższu i ma bardzo intensywny, specyficzny smak i zapach wędzenia. Jej skórka powinna być silnie pomarszczona, ale błyszcząca.
Suska sechlońska
Suska sechlońska
region: małopolskie
Znak ChOG
Suska sechlońska to podsuszona i podwędzona śliwka (drylowana lub z pestką). W miejscowej gwarze „suska” znaczy tyle co suszona, a „sechlońska” pochodzi od nazwy miejscowości Sechna, leżącej w gminie Laskowa, w Małopolsce, z której wywodzi się tradycja suszenia śliwek. Wielkość suski uzależniona jest od wielkości owoców wykorzystanej odmiany śliwek i waha się od 1,5 cm do 4,5 cm – w jednym kilogramie może znajdować się od 44 do 99 sztuk. Kształt jej z kolei zależy od odmiany owoców przeznaczonych do suszenia i może być od kulisto-spłaszczonego do podłużnego. Suska sechlońska ma elastyczny, mięsisty miąższ i pomarszczoną, lepką skórkę w kolorze od ciemnogranatowego do czarnego. W smaku jest lekko słodka z dymnym posmakiem i aromatem wędzenia. To właśnie dym nadaje tym owocom niepowtarzalny kolor, aromat i smak. Do suszenia wykorzystywane są odmiany śliwy domowej typowej, tzw. Węgierki i jej pochodnych: Promis, Tolar, Nektawit, a także Valjevka i Stanley, które łatwo poddają się wędzeniu. Owoce tych odmian odznaczają się dużą zawartością cukru oraz małą wody. Zbiera się je w okresie, gdy już osiągną dojrzałość zbiorczą, a jeszcze nie wejdą w fazę dojrzałości konsumpcyjnej.
Truskawka kaszubska/ kaszëbskô malëna
Truskawka kaszubska/ kaszëbskô malëna
region: pomorskie
Znak ChOG
Nigdzie tak się nie udają truskawki, jak w województwie pomorskim, a ściśle - na Kaszubach. Dojrzewająca na słonecznych stokach wzgórz morenowych, w otoczeniu jezior i lasów sosnowych, muskana wiatrem od morza – truskawka kaszubska/ kaszëbskô malëna jest bardziej aromatyczna, niż owoce innych odmian i z innych regionów. W pierwszej chwili wygląda dość niepozornie: niewielka, o średnicy ok. 18 mm, o zmiennym kształcie – od stożkowo-kulistego do stożkowego, zachwyca jednak barwą: jej skórka jest jasnoczerwona, z połyskiem, dość wyrównana. Jej soczysty i jędrny miąższ przybiera kolor od jasnoróżowego do ciemnoczerwonego, zależnie od odmiany (pod wspólną nazwą, sprzedawane są bowiem trzy odmiany: Elsanta, Honeoye oraz Senga Sengana). Jednak tym, co nie pozwala jej pomylić z żadną inną truskawką, jest intensywny zapach i smak słodki, aromatyczny, zharmonizowany, przypominający leśną poziomkę. Truskawka kaszubska/ kaszëbskô malëna zawiera bowiem więcej cukrów, niż inne odmiany, dzięki czemu nie tylko jest chętnie jedzona prosto z krzaczka, ale też idealnie nadaje się na przetwory – dżemy, konfitury, soki.
Wielkopolski ser smażony
Wielkopolski ser smażony
region: wielkopolskie
Znak ChOG
Wielkopolski ser smażony robi się z twarogu. Cały proces, od pozyskania mleka do produktu końcowego nie powinien przekraczać 6-7 dni. Najpierw mleko jest odtłuszczane, następnie podgrzewane, schładzane i zaprawiane zakwasem z pasteryzowanego mleka i paciorkowców mlekowych. Pod jego wpływem ulega ukwaszeniu i powstaje skrzep. Mleko ponownie jest delikatnie podgrzewane, a gdy skrzep się oddzieli od serwatki, ta ostatnia jest odciągana, a pozostały twaróg odciska się z nadmiaru płynu. Ser kruszy się, rozdrabnia i pozostawia do zgliwienia – właśnie gliwieniu, które trwa 2-3 dni, produkt zawdzięcza bowiem swój charakterystyczny smak i zapach. Zgliwiały ser miesza się z masłem i smaży, dodając sól oraz, ewentualnie kminek.